“Mensen willen zich gezien en erkend voelen.”
Met een open blik stapt Daphne van Dijk (39) Steunpunt Zelfregie & Herstel binnen. Sinds januari is ze daar aan de slag als directeur. Een plek die, zoals ze zelf zegt, “helemaal aansluit bij wie ik ben en waar ik voor sta.” Wij gingen met haar in gesprek over haar drijfveer, haar eerste indrukken en haar plannen voor de toekomst van de organisatie.
Eerste indrukken: een vertrouwde plek
De warme en inclusieve sfeer van Steunpunt Zelfregie & Herstel viel Daphne direct op bij binnenkomst.
“Iedereen is hier gelijkwaardig. Ik kon niet zien wie deelnemer was, wie vrijwilliger of medewerker. Dat zegt veel. Het voelt als een community, niet als een organisatie.”
Juist door kleine dingen ziet ze waar haar nieuwe werkomgeving voor staat. “Een vrijwilliger keek eerst wat de kat uit de boom en reageerde wat afstandelijk. Dat heb ik bewust zo gelaten. Mensen mogen hier zijn wie ze zijn en in hun eigen tempo stappen zetten. Na verloop van tijd kwam ze vanzelf meer naar voren.”
Ook de ruimte voor eigenheid valt op. “Een collega die binnen haar jas en muts draagt omdat dat voor haar prettig voelt. Dat lijkt misschien klein, maar voor mij is het groot. Dit is een plek waar je mag zijn.”
Over de organisatie
Steunpunt Zelfregie & Herstel is een plek waar we kijken naar de volgende stap richting je beter voelen. Hiervoor zijn er trainingen, workshops en activiteiten. Bij alle activiteiten ligt de nadruk: je bent welkom zoals je bent. Lees meer >
Persoonlijke ervaring
Door de ervaringen van een naaste heeft Daphne van dichtbij gezien hoe grillig en langdurig herstel kan zijn. Dat versterkt haar drijfveer om zich in te zetten voor een organisatie die mensen helpt om stap voor stap weer grip te krijgen op hun leven.
“De weg naar je beter voelen is niet lineair,” legt ze uit. “Mensen willen zich gezien en erkend voelen. Ze willen werken aan verbetering, maar op hun eigen tempo. Daarom zijn laagdrempelige plekken als Steunpunt Zelfregie & Herstel zo belangrijk.”
Die visie ziet Daphne dagelijks terug in de praktijk. Ze vertelt: “Er is bijvoorbeeld een deelnemer die regelmatig belt en ook vaak langskomt. We bieden vooral een luisterend oor. Haar situatie is complex en contact met hulpverlening ligt gevoelig. Ze voelt ze zich hier veilig en vertrouwd.”
Tegelijkertijd brengt dat ook vragen met zich mee. “Ze belt inmiddels bijna dagelijks. Hoe ga je daar goed mee om? Hoe blijf je steun bieden vanuit zelfregie en zonder dat het te veel vraagt van vrijwilligers en medewerkers? Dat zijn dilemma’s waar we samen naar kijken.”
Steunpunt Zelfregie & Herstel in actie
Voor Daphne wordt in de praktijk duidelijk hoe Steunpunt Zelfregie & Herstel verschil maakt. Allereerst is het een plek waar mensen zelf, in hun eigen tempo, werken aan herstel. In groepen zoals herstelyoga, dans of het delen van een herstelverhaal zetten mensen stap voor stap weer beweging in hun leven. Juist die kleine stappen hebben impact.
Daarnaast heeft het Steunpunt een activerende rol. Een voorbeeld is de groep Gouden Mannen, waar mannen boven de veertig stap voor stap werken aan het vergroten van hun netwerk en richting vrijwilligerswerk of werk gaan.
“In deze groepen zie je wat er gebeurt als iemand weer mee gaat doen en zijn plek hervindt,” aldus Daphne.
Vanuit die basis vervult Steunpunt Zelfregie & Herstel ook een brugfunctie.
“Ons doel is niet om het voor hen over te nemen. Door aan te sluiten bij wat iemand wil en aankan, kunnen we naast mensen staan en hen ondersteunen om weer verbinding te maken met de wereld om hen heen.”
Uitdagingen en beperkingen
Tegelijkertijd kent Steunpunt Zelfregie & Herstel ook financiële uitdagingen. Daphne: “De beweging richting preventie is heel positief. Tegelijkertijd zien we dat de manier van financieren daar nog niet goed op aansluit. Steeds vaker wordt gewerkt met resultaatfinanciering, terwijl ons werk met ervaringsdeskundige zich daar niet altijd voor leent.”
Hoe meet je resultaat bij een steunpunt? “Herstel verloopt niet lineair en zit vaak in kleine stappen die niet altijd zichtbaar of meetbaar zijn. We willen ook niet alles vastleggen, juist omdat we werken vanuit vertrouwen, eigen tempo en zelfregie.”
Vooruitkijken
Voor Daphne ligt de focus op het behouden van wat werkt. “Het is belangrijk dat we een plek blijven waar mensen zich welkom voelen. Waar ruimte is om te oefenen, te zoeken en soms ook te leren verdragen wat er is.”
Tegelijkertijd kijkt ze vooruit. “We versterken onze brugfunctie, werken meer in de wijk en kijken waar we kunnen uitbreiden. Onlangs zijn we gestart in Kanaleneiland, in samenwerking met het gezondheidscentrum. We zijn op meerdere plekken in de regio Utrecht in gesprek om onze werkwijze breder beschikbaar te maken, onder andere in Stichtse Vecht en De Ronde Venen.”
“Ook willen we onze vrijwilligerspool graag uitbreiden,” voegt Daphne toe. “Zij spelen een cruciale rol in onze community.”
“Uiteindelijk is het doel natuurlijk groter dan onszelf. Ik hoop op een samenleving waarin we meer uitgaan van wat mensen beweegt en wat voor hen betekenisvol is. Waar mensen elkaar ondersteunen en ook leren verdragen wat er is, in plaats van dat alles meteen wordt gemedicaliseerd. Waar ruimte is om het leven te leven, met alles wat daarbij hoort.”
Bekijk onze activiteiten!
Ga op reis naar wie jij wilt zijn. Daarvoor hebben we allerlei activiteiten en praten we met elkaar over wat ons dwarszit en over wat ons daarbij helpt. Lees meer >
